สวัสดีครับ ท่านผู้อ่านที่รักทุกท่าน
หลายวันมานี้ผมแทบไม่ได้แตะอินเตอร์เนทเลย เนื่องด้วยสภาพการทำงานที่มะรุมมะตุ้มสุมหัว จนสาวๆ ในออฟฟิซบางคนถึงกับเล็งเห็นว่า "ทำงานจนหัวฟูเป็นรังนก" ส่วนตัวแล้วคิดว่าดีครับ เพราะจะได้เอาไปขายส่งกับบริษัททำสารบำรุงกำลังได้ เอาเงินมาจ่ายค่าข้าวได้ด้วย
ทำงานนี่ก็เหนื่อยนะครับ แต่ถ้างานที่ทำมันสนุกก็โอเค แต่คนไหนที่เจองานหนักๆ หรือเจ้านายเคี่ยวๆ ก็ก้มหน้าก้มตาอดทนกันไป บางคนเจองานสบาย เจ้านายดี แต่ตัวเองกลับรู้สึกเบื่อเนื่องจากไม่มีอะไรทำจนต้องออกมาช่วยป้าแม่บ้านนั่งฉีกกระดาษเล่นก็มี....มั้ง
วันอาทิตย์ผมมีโอกาสได้กลับบ้านที่นครปฐม หลีกหนีรถติดและการประชุมยืดยาวอันแสนน่าเบื่อหน่าย ยกเว้นดีหน่อยที่มีแต่สาวๆ มารุมล้อมตอนนั่ง แหะแหะ
ที่นครปฐมตอนนี้ยังปิดเทอมอยู่ ห๊ะ! อะไรนะ... ที่อื่นเค้าก็ยังปิดเทอมกันอยู่เหรอ..ทำไมผมไม่ยักจะรู้เลยวะ.. เมื่อวันศุกร์ยังเห็นน้องๆนักศึกษาใส่ชุดไปเรียนกันอยู่เลย เห็นตอนไหนน่ะเหรอ? ก็..ราวๆ หัวค่ำได้มั้ง เห็นน้องแกเดินไปกับพ่อ ผมยังได้ยินเสียงน้องเค้าคุยกับพ่อเค้าเลย ประมาณว่า ป๋าขา...อยากได้มือถือใหม่ แน่ะ อ้อนพ่อซะด้วย น่ารักจริงๆ
เอาเป็นว่า ที่นครปฐมเด็กๆ ยังออกมาเล่นกันแต่เช้ายันค่ำ รอจนพ่อแม่ของแต่ละคนมาตามกลับบ้านนั่นแหละ ถึงจะได้วงแตกกัน
ผมเป็นคนลูกทุ่ง
แต่...ไม่ได้หมายความว่าบ้านผมจะเป็นกระต๊อบกลางนา มี Backgroundเป็นต้นตาลโบกสะพัด หรือมีเห็ดตับเต่าขึ้นอยู่ริมเถาหญ้านางแต่อย่างใด อย่าเพิ่ง image ไปไกลขนาดนั้น พอดีว่าไม่ได้เกิดในยุคกบฏยังเติร์ก หรือ 2499 อันธพาลครองแครงแต่อย่างใด บ้านผมสมัยนั้นเป็นตึกแถวอาศัยญาติๆ อยู่ ข้างหน้าเป็นซอยชุมชน ข้างหลังเป็นโรงเรียนและวัด จะเดินไปทางไหนก็มีแต่ทางลูกรัง (ทางลูกรังก็คือทางที่เขาเอาดิน หิน สีแดงๆ มาโรย) ไม่ใช่ถนนลาดยาง(มะตอย)แบบในยุคทักษิณานุวัตร
สมัยนั้นใครขี่จักรยานโฉบไปโฉบมานับว่าโก้มากมาก ยิ่งใครปล่อยมือสองข้างได้นะ รับรองสาวๆ ในตลาดต้องเอาไปเล่นกันเป็นตำนานทีเดียว ตอนนั้นผมพยายามปล่อยมือสองข้างแล้วก็ยืนด้วย ได้ผลครับคนกรี๊ดกันลั่นตลาด เพราะรถมันพุ่งไปเข้าดงดอกเฟื่องฟ้าชาวบ้านเขาน่ะสิ....
ผมเห็นเด็กๆ แถวบ้านหันมาเล่นเกมสมัยโบราณกันมากขึ้น ซึ่งนับว่าเป็นเรื่องแปลก เพราะสมัยนี้เด็กๆ เติบโตมากับ Digimon , Play Station , PSP , PC , น้องแน๊ท - แอนนา การละเล่นสมัยนั้น ใครที่มีเกมบอย หรือเครื่องแฟมิค่อม ที่บ้านล่ะก็ จะมีแต่เด็กๆ ในวัยใกล้ๆ กัน นับหน้าถือตามาก เวลาเดินไปไหนอาจจะได้รับการยกย่องให้เป็น "จ่าฝูง" ส่วนไอ้เราที่ยังไม่มีเล่นกับเค้าก็พยายามหาอะไรแบบอื่นๆ ตามภูมิปัญญามาเล่นกัน อาทิ;
ตบแผะ
เป็นอะไรที่ง่ายมาก เพียงแค่คุณหาการ์ดอะไรก็ได้ (สมัยนั้นเป็น Sticker) มาสองใบ (อาจจะมากกว่าถ้าต้องการเล่นกินกันด้วย) เอาไว้บนฝ่ามือของทั้งคู่ แล้วเอามาตบกัน ปล่อยให้แรงทางฟิสิกส์ทำให้การ์ดหล่นลงมา ของใครหน้าคว่ำคนนั้นก็แพ้ไป ในสมัยปัจจุบัน คุณสามารถเล่นเกมนี้ได้เช่นกัน โดยเอาซิมการ์ดมาตบแผะแทน ใครชนะก็ได้ซิมคนแพ้ไปใช้ ประหยัดค่าซิมไปบาน
เป่ากบ
ง่ายพอๆ กับตบแผะ เพียงแต่อาจจะต้องใช้กำลังทางร่างกายมากกว่า เพียงแค่ท่านเดินไปที่ครัวแล้วไปจิ๊กหนังยางมาจากคุณแม่ แล้วเอามาวางไว้กับพื้น ใครเป่าได้ถึงเส้นชัยก่อน คนนั้นก็ได้หนังยางของฝ่ายตรงข้ามไปครอบครอง ตอนหลังถ้าได้เยอะๆ ก็เอาไปทำเป็นสายหนังสติ๊ก หรือหนังยางไว้เล่นโดดยางก็ได้ ส่วนสมัยนี้ถ้าอยากเล่น ผมแนะนำว่าให้เป่าถุงยางแทนนะครับ ใช้อมไว้ในปากแล้วพ่นก็ได้ เห็นมันมีหลายรสดี เค้าอุตส่าห์ผลิตมาให้กิน ก็ใช้ๆ กันหน่อยเถอะครับ
โดดยาง
หญิงก็ได้ ชายก็ดี เล่นได้ทุกเพศ ทุกวัย ทุกสถานที่ที่มีพื้นให้ตีนเหยียบ หลังจากทีได้หนังยางมาจำนวนนึงแล้วก็สามารถเอามาร้อยรวมกันเล่นได้ครับ วิธีเล่นก็มีหลากหลาย เช่น กิงก่องแก้ว หรือทำเป็นบ้านเล่นพร้อมๆ กันสามถึงสี่คน แต่ที่ hit ที่สุดคงไม่พ้นแบบ Standard นับกันเป็น E เช่น E ตุ่ม ก็เอาหนังยางมาไว้ตรงตาตุ่ม อย่าทะลึ่งไปไว้ที่ตุ่มจริงๆ นะครับ เดี๋ยวจะหัวทิ่มหัวตำกันเอาได้ง่ายๆ สมัยนี้อาจจะปรับมาเป็น E-revenue หรือ E-commerce แทนก็ได้ แต่ที่เห็น intrend ก็ E-mail
มอญซ่อนผ้า
อันนี้เอาไว้เล่นเวลามีเป็น group หลายๆ คน นั่งล้อมกันเป็นวงกลม แล้วใครคนที่เป็นคนซ่อนคอยวิ่งวนๆ แอบเอาผ้าไปวางไว้ข้างหลังของวงกลม ห้ามดูแต่เอามือคลำได้ แต่อย่าคลำเพลินจนไปคลำเอาตูดของคนข้างๆ ที่เตือนไม่ใช่อะไร แต่กลัวจะโดนคนข้างๆ ตบ ซวยหน่อยอาจจะไปคลำเอาตูดเกย์.... คงไม่ต้องพูดต่อสินะว่าจะเกิดอะไรขึ้นหลังจากนั้น แต่ถ้าคุณจะเอามาเล่นสมัยนี้ กลัวว่าจะไม่เร้าใจ ผมขอแนะนำให้เปลี่ยนจากผ้าเป็นระเบิดเวลาแทนนะครับ
งูกินหาง
หลายคนสับสน ไปเรียกเอาเกมนี้ว่า งูกินหอย ถ้าเป็นงูกินหอยผู้ชายจะเล่นไม่ได้นะครับ ต้องกินหางเท่านั้น วิธีเล่นก็ง่ายๆ ไม่ต้องใช้อุปกรณ์อะไรเลย ให้คนเป็นแม่งูร้องเพลง พอเพลงจบก็วิ่งไปกินหางอีกฝั่ง ใครโดนจับได้ก็ต้องกลับมาอยู่ฝั่งแม่งู
อีกาฟักไข่
ห้ามไปเขียนผิดเป็น อีกาฟัคไข่นะครับ ... ร้ายแรงนะร้ายแรง... ไม่ยาก ใช้อุปกรณ์คือรองเท้าของท่านนั่นแหละ เอามารวมๆ สุมๆกัน ให้คนเล่นเป็นอีกาฟัก แล้วก็คอยวิ่งเข้าไปแย่ง คนไหนโดนแม่กาจับได้ก็ต้องกลายมาเป็นอีกาฟักไข่แทน แต่อีกาห้ามนั่งทับไข่นะ ไม่งั้นไข่จะแตก
วันนี้ขอย้อนเวลาเท่านี้ก่อนละกันนะครับ เดี๋ยวมาคุยกับต่อตอนหน้า
ด้วยรักและติ่มซำ
RT.Rising
หลายวันมานี้ผมแทบไม่ได้แตะอินเตอร์เนทเลย เนื่องด้วยสภาพการทำงานที่มะรุมมะตุ้มสุมหัว จนสาวๆ ในออฟฟิซบางคนถึงกับเล็งเห็นว่า "ทำงานจนหัวฟูเป็นรังนก" ส่วนตัวแล้วคิดว่าดีครับ เพราะจะได้เอาไปขายส่งกับบริษัททำสารบำรุงกำลังได้ เอาเงินมาจ่ายค่าข้าวได้ด้วย
ทำงานนี่ก็เหนื่อยนะครับ แต่ถ้างานที่ทำมันสนุกก็โอเค แต่คนไหนที่เจองานหนักๆ หรือเจ้านายเคี่ยวๆ ก็ก้มหน้าก้มตาอดทนกันไป บางคนเจองานสบาย เจ้านายดี แต่ตัวเองกลับรู้สึกเบื่อเนื่องจากไม่มีอะไรทำจนต้องออกมาช่วยป้าแม่บ้านนั่งฉีกกระดาษเล่นก็มี....มั้ง
วันอาทิตย์ผมมีโอกาสได้กลับบ้านที่นครปฐม หลีกหนีรถติดและการประชุมยืดยาวอันแสนน่าเบื่อหน่าย ยกเว้นดีหน่อยที่มีแต่สาวๆ มารุมล้อมตอนนั่ง แหะแหะ
ที่นครปฐมตอนนี้ยังปิดเทอมอยู่ ห๊ะ! อะไรนะ... ที่อื่นเค้าก็ยังปิดเทอมกันอยู่เหรอ..ทำไมผมไม่ยักจะรู้เลยวะ.. เมื่อวันศุกร์ยังเห็นน้องๆนักศึกษาใส่ชุดไปเรียนกันอยู่เลย เห็นตอนไหนน่ะเหรอ? ก็..ราวๆ หัวค่ำได้มั้ง เห็นน้องแกเดินไปกับพ่อ ผมยังได้ยินเสียงน้องเค้าคุยกับพ่อเค้าเลย ประมาณว่า ป๋าขา...อยากได้มือถือใหม่ แน่ะ อ้อนพ่อซะด้วย น่ารักจริงๆ
เอาเป็นว่า ที่นครปฐมเด็กๆ ยังออกมาเล่นกันแต่เช้ายันค่ำ รอจนพ่อแม่ของแต่ละคนมาตามกลับบ้านนั่นแหละ ถึงจะได้วงแตกกัน
ผมเป็นคนลูกทุ่ง
แต่...ไม่ได้หมายความว่าบ้านผมจะเป็นกระต๊อบกลางนา มี Backgroundเป็นต้นตาลโบกสะพัด หรือมีเห็ดตับเต่าขึ้นอยู่ริมเถาหญ้านางแต่อย่างใด อย่าเพิ่ง image ไปไกลขนาดนั้น พอดีว่าไม่ได้เกิดในยุคกบฏยังเติร์ก หรือ 2499 อันธพาลครองแครงแต่อย่างใด บ้านผมสมัยนั้นเป็นตึกแถวอาศัยญาติๆ อยู่ ข้างหน้าเป็นซอยชุมชน ข้างหลังเป็นโรงเรียนและวัด จะเดินไปทางไหนก็มีแต่ทางลูกรัง (ทางลูกรังก็คือทางที่เขาเอาดิน หิน สีแดงๆ มาโรย) ไม่ใช่ถนนลาดยาง(มะตอย)แบบในยุคทักษิณานุวัตร
สมัยนั้นใครขี่จักรยานโฉบไปโฉบมานับว่าโก้มากมาก ยิ่งใครปล่อยมือสองข้างได้นะ รับรองสาวๆ ในตลาดต้องเอาไปเล่นกันเป็นตำนานทีเดียว ตอนนั้นผมพยายามปล่อยมือสองข้างแล้วก็ยืนด้วย ได้ผลครับคนกรี๊ดกันลั่นตลาด เพราะรถมันพุ่งไปเข้าดงดอกเฟื่องฟ้าชาวบ้านเขาน่ะสิ....
ผมเห็นเด็กๆ แถวบ้านหันมาเล่นเกมสมัยโบราณกันมากขึ้น ซึ่งนับว่าเป็นเรื่องแปลก เพราะสมัยนี้เด็กๆ เติบโตมากับ Digimon , Play Station , PSP , PC , น้องแน๊ท - แอนนา การละเล่นสมัยนั้น ใครที่มีเกมบอย หรือเครื่องแฟมิค่อม ที่บ้านล่ะก็ จะมีแต่เด็กๆ ในวัยใกล้ๆ กัน นับหน้าถือตามาก เวลาเดินไปไหนอาจจะได้รับการยกย่องให้เป็น "จ่าฝูง" ส่วนไอ้เราที่ยังไม่มีเล่นกับเค้าก็พยายามหาอะไรแบบอื่นๆ ตามภูมิปัญญามาเล่นกัน อาทิ;
ตบแผะ
เป็นอะไรที่ง่ายมาก เพียงแค่คุณหาการ์ดอะไรก็ได้ (สมัยนั้นเป็น Sticker) มาสองใบ (อาจจะมากกว่าถ้าต้องการเล่นกินกันด้วย) เอาไว้บนฝ่ามือของทั้งคู่ แล้วเอามาตบกัน ปล่อยให้แรงทางฟิสิกส์ทำให้การ์ดหล่นลงมา ของใครหน้าคว่ำคนนั้นก็แพ้ไป ในสมัยปัจจุบัน คุณสามารถเล่นเกมนี้ได้เช่นกัน โดยเอาซิมการ์ดมาตบแผะแทน ใครชนะก็ได้ซิมคนแพ้ไปใช้ ประหยัดค่าซิมไปบาน
เป่ากบ
ง่ายพอๆ กับตบแผะ เพียงแต่อาจจะต้องใช้กำลังทางร่างกายมากกว่า เพียงแค่ท่านเดินไปที่ครัวแล้วไปจิ๊กหนังยางมาจากคุณแม่ แล้วเอามาวางไว้กับพื้น ใครเป่าได้ถึงเส้นชัยก่อน คนนั้นก็ได้หนังยางของฝ่ายตรงข้ามไปครอบครอง ตอนหลังถ้าได้เยอะๆ ก็เอาไปทำเป็นสายหนังสติ๊ก หรือหนังยางไว้เล่นโดดยางก็ได้ ส่วนสมัยนี้ถ้าอยากเล่น ผมแนะนำว่าให้เป่าถุงยางแทนนะครับ ใช้อมไว้ในปากแล้วพ่นก็ได้ เห็นมันมีหลายรสดี เค้าอุตส่าห์ผลิตมาให้กิน ก็ใช้ๆ กันหน่อยเถอะครับ
โดดยาง
หญิงก็ได้ ชายก็ดี เล่นได้ทุกเพศ ทุกวัย ทุกสถานที่ที่มีพื้นให้ตีนเหยียบ หลังจากทีได้หนังยางมาจำนวนนึงแล้วก็สามารถเอามาร้อยรวมกันเล่นได้ครับ วิธีเล่นก็มีหลากหลาย เช่น กิงก่องแก้ว หรือทำเป็นบ้านเล่นพร้อมๆ กันสามถึงสี่คน แต่ที่ hit ที่สุดคงไม่พ้นแบบ Standard นับกันเป็น E เช่น E ตุ่ม ก็เอาหนังยางมาไว้ตรงตาตุ่ม อย่าทะลึ่งไปไว้ที่ตุ่มจริงๆ นะครับ เดี๋ยวจะหัวทิ่มหัวตำกันเอาได้ง่ายๆ สมัยนี้อาจจะปรับมาเป็น E-revenue หรือ E-commerce แทนก็ได้ แต่ที่เห็น intrend ก็ E-mail
มอญซ่อนผ้า
อันนี้เอาไว้เล่นเวลามีเป็น group หลายๆ คน นั่งล้อมกันเป็นวงกลม แล้วใครคนที่เป็นคนซ่อนคอยวิ่งวนๆ แอบเอาผ้าไปวางไว้ข้างหลังของวงกลม ห้ามดูแต่เอามือคลำได้ แต่อย่าคลำเพลินจนไปคลำเอาตูดของคนข้างๆ ที่เตือนไม่ใช่อะไร แต่กลัวจะโดนคนข้างๆ ตบ ซวยหน่อยอาจจะไปคลำเอาตูดเกย์.... คงไม่ต้องพูดต่อสินะว่าจะเกิดอะไรขึ้นหลังจากนั้น แต่ถ้าคุณจะเอามาเล่นสมัยนี้ กลัวว่าจะไม่เร้าใจ ผมขอแนะนำให้เปลี่ยนจากผ้าเป็นระเบิดเวลาแทนนะครับ
งูกินหาง
หลายคนสับสน ไปเรียกเอาเกมนี้ว่า งูกินหอย ถ้าเป็นงูกินหอยผู้ชายจะเล่นไม่ได้นะครับ ต้องกินหางเท่านั้น วิธีเล่นก็ง่ายๆ ไม่ต้องใช้อุปกรณ์อะไรเลย ให้คนเป็นแม่งูร้องเพลง พอเพลงจบก็วิ่งไปกินหางอีกฝั่ง ใครโดนจับได้ก็ต้องกลับมาอยู่ฝั่งแม่งู
อีกาฟักไข่
ห้ามไปเขียนผิดเป็น อีกาฟัคไข่นะครับ ... ร้ายแรงนะร้ายแรง... ไม่ยาก ใช้อุปกรณ์คือรองเท้าของท่านนั่นแหละ เอามารวมๆ สุมๆกัน ให้คนเล่นเป็นอีกาฟัก แล้วก็คอยวิ่งเข้าไปแย่ง คนไหนโดนแม่กาจับได้ก็ต้องกลายมาเป็นอีกาฟักไข่แทน แต่อีกาห้ามนั่งทับไข่นะ ไม่งั้นไข่จะแตก
วันนี้ขอย้อนเวลาเท่านี้ก่อนละกันนะครับ เดี๋ยวมาคุยกับต่อตอนหน้า
ด้วยรักและติ่มซำ
RT.Rising
โดดยาง หมากเก็บ อีกาฟักไข่เคยเล่นตอนอยู่ป.2.. แต่ใช้หินแทนรองเท้า=[]=ll มอญซ่อนผ้ากับงูกินหางตอนอนุบาล(ครูพาเล่น) กร๊ากก เก่าได้ใจ
